۱. آخرین مشاهده معتبر را مشخص کنید
از اعضای خانواده یا افراد حاضر بپرسید چه کسی، کجا و چه زمانی حیوان را آخرین بار دیده است. بازماندن در، پنجره، خروجی بالکن یا دروازه حیاط را بررسی کنید. یک یادداشت کوتاه مشترک نگه دارید تا همه جست‌وجو را با اطلاعات یکسان آغاز کنند.
۲. خانه و اطراف نزدیک را دقیق بررسی کنید
زیر تخت‌ها، داخل کمدها، گوشه‌های تاریک، پشت وسایل و مخفیگاه‌های کوچک را ببینید. بیرون از خانه، ورودی‌ها، بوته‌ها، زیر پله‌ها، گاراژها و فضاهای بسته را با اجازه صاحب محل و بدون هیاهو بررسی کنید. قلاده یا باکس امن و یک صدا یا اسباب‌بازی آشنا همراه داشته باشید.
۳. از شاهدان بخواهید حیوان را تعقیب نکنند
حیوان ترسیده ممکن است با نزدیک‌شدن سریع افراد ناآشنا دورتر شود. از کسی که حیوان را می‌بیند بخواهید محل دقیق، زمان و جهت حرکت را ثبت کند و فوراً با شما تماس بگیرد.
۴. به تماس‌های محلی قابل‌اعتماد اطلاع دهید
با درمانگاه‌های دامپزشکی، پناهگاه‌ها و گروه‌های نجات نزدیک که اطلاعاتشان قابل بررسی است تماس بگیرید. اگر حیوان میکروچیپ یا شناسه ثبت‌شده دارد، گم‌شدن او را در خدمت مربوط ثبت و به‌روز بودن اطلاعات تماس را بررسی کنید.
۵. یک آگهی روشن و امن منتشر کنید
از یک عکس تازه و واضح استفاده کنید. نوع حیوان، رنگ، نشانه‌های متمایز، آخرین محل و زمان تأییدشده و یک راه تماس در دسترس را بنویسید. مدارک شخصی، شماره کامل میکروچیپ، نشانی دقیق خانه یا اطلاعات بانکی را منتشر نکنید.
۶. اطلاعات تازه را ثبت کنید و مراقب کلاهبرداری باشید
برای هر گزارش، منبع، زمان و محل را ثبت کنید. اگر فردی ناشناس ادعا کرد حیوان را پیدا کرده است، بخواهید یک ویژگی منتشرنشده را توضیح دهد یا عکس تازه بفرستد. در برابر وعده بازگرداندن حیوان، پول یا اطلاعات بانکی ارسال نکنید.
این مطلب اطلاعات آموزشی عمومی ارائه می‌کند و جایگزین توصیه، تشخیص یا درمان اختصاصی دامپزشک نیست.
